Έβλεπα τις προάλλες το νέο video clip της Lady Gaga με τίτλο "Judas". Αυτό που περιγράφει είναι ουσιαστικά ο ψυχισμός μιας γυναίκας που έχει τον Ιησού αλλά ουσιαστικά είναι ερωτευμένη με τον Ιούδα. Μετάφραση: η γυναίκα που έχει το "καλό παιδί" στα πόδια της και όμως προτιμά το "κακό".
Κι άρχισα να αναρωτιέμαι... Για ποιό λόγο γίνεται αυτό; Γιατί το φαινόμενο το είχα παρατηρήσει, αλλά από τη στιγμή που το τραγουδά και η Gaga κατάλαβα ότι δεν ήταν προσωπικό μου κόμπλεξ, αλλά υπαρκτή κατάσταση.
Και το έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια. Κοπέλες που έχουν σχέση με ένα καλό παιδί και τις τραβάνε κακά παιδιά. Κοπέλες που δεν ενδιαφέρονται για κάποιον, αλλά μόλις μάθουν ότι αυτός ο κάποιος ασχολείται με άλλη τον βλέπουν διαφορετικά. Κοπέλες που δε σκέφτονται κάποιον αλλά μόλις αυτός αρχίσει να τις "γράφει" τότε αυτές κολλάνε. Κοπέλες που απατούν το καλό παιδί για κάποιον που δε τους φέρεται καλά. Κοπέλες που έχουν μια σχέση που δε τους φέρεται καλά, κι όμως δε φεύγουν. Τελικά όντως το φτύσιμο κολλάει; Γιατί εγώ νόμιζα πως επρόκειτο απλά για μότο των κάφρων που κυκλοφορούν. Αλλά τελικά διαπιστώνω ότι ισχύει.
Από φιλικές συζητήσεις που έχω κάνει έχω καταλήξει στο εξής: κάθε γυναίκα τουλάχιστον μια φορά στη ζωή της θα γνωρίσει ένα "κακό παιδί" που θα της φερθεί άσχημα και θα κολλήσει μαζί του μέχρι αυτοκαταστροφικής κατάστασης. Και όλες οι ανοιχτόμυαλες φίλες συμφώνησαν μαζί μου. Οι υπόλοιπες που διαφώνησαν κρύβονταν πίσω από το δάχτυλό τους. Πράγμα προφανές μιας και ήξερα και παραδείγματα που τις αφορούσαν και είχαν να κάνουν με τέτοιες καταστάσεις. Αλλά αν κάποιος θέλει να κρυφτεί γιατί εγώ να τον "δώσω";
Και μετά τι; Όταν με το καλό ξεκολλήσει η κοπέλα από το "κακό παιδί" τότε ή δε θα θέλει σχέση (οπότε όλοι οι άντρες θα είναι "μαλάκες" και άφαντοι) ή θα βρει ένα "καλό παιδί" και θα του βγάλει την ψυχή (χωρίς να παραδέχεται ότι σκέφτεται τον άλλο ακόμη). Οπότε το "καλό παιδί" περνάει τα πάνδεινα και μόλις το τσίρκο τελειώσει γίνεται "κακό παιδί" γιατί το καλό δε του έκατσε καλά. Χαζό; Ίσως. Αδιανόητο; Όχι!
Και αναρωτιέμαι... Πρέπει να γίνουμε όλοι κάφροι για να επιβιώσουμε στην αρένα των σχέσεων; Επιστρέφουμε στις παλαιολιθικές εποχές τελικά; Μας έκαναν οι γυναίκες και οι εξελίξεις πιο ρομαντικούς για να μας αποβάλουν τελικά και να αναζητούν και πάλι το κλασσικό πρότυπο άντρα; Το να σέβεσαι την κοπέλα που έχεις απέναντί σου, να είσαι ειλικρινής απέναντί της, να σκέφτεσαι τη γνώμη της δε μετράει πλέον; Για να καταφέρεις κάτι πρέπει να μιλάς απότομα, να τη γράφεις, να μη σηκώνεις τηλέφωνα, να παίζεις με άλλες δυο τρεις ταυτόχρονα και να έχεις το μυαλό σου μόνο στο "μέσα-έξω";
"Αν αυτό θέλετε τότε αυτό σας αξίζει..." Αυτό θα πω την επόμενη φορά που θα ακούσω παράπονα για κάποιον άντρα από κάποια γυναίκα. "Ας πρόσεχες..."
eisai theos
ΑπάντησηΔιαγραφήHELLO BOY KAI APO EDW....
ΑπάντησηΔιαγραφήΉμουν 7 ολόκληρα χρόνια με ένα «κακό» παιδί και δε ντρέπομαι να το παραδεχτώ, κυρίως γιατί τώρα χαίρομαι που μου πέρασε η «αρρώστια» και απολαμβάνω και πάλι την ελεύθερη ζωή μου και όσα όμορφα είχα στερηθεί. Επίσης, χαίρομαι που βγήκα από αυτή την άθλια σχέση περισσότερο «σοφή» και τώρα ξέρω τι θέλω και πώς να αποφεύγω τα δυσάρεστα. Λάθος επιλογές κάνουμε όλοι στη ζωή μας, πολλές φορές και από αφέλεια και όχι τόσο από μαζοχισμό. Το θέμα είναι να έχουμε την ωριμότητα να τα αναγνωρίζουμε, να τα διορθώνουμε (αν μπορούμε) και να προχωράμε παρακάτω χωρίς απωθημένα. Νομίζω ότι το πρόβλημα στις σχέσεις δεν είναι τόσο απλό όσο η «κόντρα» με τα καλά και κακά παιδιά. Πιστεύω πως χρειάζεται πολύ περισσότερη προσπάθεια και από τα δύο φύλα στο να εμβαθύνουμε στην προσωπικότητα του ατόμου που έχουμε απέναντί μας. Μένουμε πολύ σε ανούσιες λεπτομέρειες κυρίως εμφάνισης και (ας πούμε) κοινωνικού status χωρίς να μπαίνουμε στον κόπο να εκτιμήσουμε τα ψυχικά χαρίσματα. Τι να τον κάνω τον άλλο αν με πηγαίνει βόλτα με BMW όταν δε μπορεί να μου κρατήσει ζεστά και τρυφερά το χέρι;
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα πράγματα στις σχέσεις είναι πολύ δύσκολα, αλλά γενικά δεν πρέπει να το βάζουμε κάτω. Έπειτα από 7 χρόνια «ολέθριας σχέσης» αυτό που συνεχίζω να κάνω χωρίς να μετανιώνω είναι να δίνω τον καλύτερο μου εαυτό και απλά να έχω τα ματάκια μου πιο ανοιχτά για να διακρίνω γρηγορότερα σε ποιόν αξίζει και ποιόν όχι. Το ίδιο συνιστώ σε όλους τους απανταχού ρομαντικούς και απογοητευμένους!